“Nieczas”

Puścimy głośno muzykę
żeby
zagłuszyć dźwięki
świata, którego słuchać nie chcemy.

Przyspieszymy,
by uciec ludziom, którzy
w swoich małych światkach
wolno
umierają.

Swoim szczęściem
będziemy innych
ranić, a pasją
uleczać.

A potem?
Przecież
potem
nie istnieje.

M.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *