“w zapomnienie”

Słowa same się rwą,
bo już nie mogą ręce.
Ale czym więcej piszę słów,
tym i cierpienia jest więcej.

– Mateusz Jańta

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *